mijn naam is Jolijn

Ik heb altijd gevoeld dat het leven zoals ik het zag niet kloppend was. Niet voor mij. De gebaande paden pasten me niet. Te snel, te ingekaderd. Ik voelde mij niet thuis en veilig in deze wereld. Maar hoe dan wel?

In 2011 begon ik het blog Vegadutchie. Daarmee inspireerde ik mensen met vegan recepten om anders te leven. Boeken, workshops en retreats volgden. Maar altijd voelde ik dat het niet ging om het eten. Het ging om de vraag: wat voedt jou? 

In de jaren daarna stelde het leven mij keer op keer op de proef. Langzaamaan werd ik uitgenodigd om echt te gaan vertrouwen. Om de veiligheid in mijzelf te gaan voelen. En dat vertrouwen is aanwezig kunnen blijven bij alle sh*t die ik voelde. De angst in de bek te kijken. Alle emoties. Langzaamaan kon ik eindelijk mijn eigen bodem voelen. 

Ik heb een grote passie voor het vrouwenwerk dat ik nu doe. Waarin alles eigenlijk om één ding draait: aanwezigheid. Geen sessie is ooit hetzelfde. Want jouw lijf is uniek met haar eigen verhaal. En als jij jezelf gaat voelen. Alles van jezelf. Dan gaat het bubbelen en bruisen. 

Verder geniet ik in het leven onwijs van het moederschap! Ik vind het heerlijk om mijn zoon op zijn blote voeten door de tuin te zien rennen. Om samen te dansen, te lachen, te huilen. Ook met Bowie zie ik hoeveel aanraking doet. Kriebelen, masseren. Maar ook te leren dat hij dat zelf kan. Dat er een plek in hem is waar hij altijd naartoe kan.

Ik houd ervan om te ontdekken. Nieuwe plekken. Van binnen en buiten. Hiken, dansen, de liefde, het kleine. Kamperen, muziek, creatie, ontmoetingen. Schoonheid. Dat vervult mij.

Je bent ontzettend welkom.

Jolijn